Schronisko "Chatka Puchatka"

Chatka Puchatka jest najwyżej w Bieszczadach położonym schroniskiem na Połoninie Wetlińskiej (1232 m). Powstało ono w latach pięćdziesiątych jako wojskowy punkt obserwacyjny. Zostało przejęte przez PTTK w 1956 roku, a w 1967 rozpoczęło działalność jako całoroczny punkt z obsługą. Obiekt prowadzony jest przez jednego z najbardziej znanych bieszczadzkich pionierów – Ludwika Pińczuka. To ciasne, malutkie schronisko, które zapewnia raczej spartańskie warunki. Obiekt nie posiada energii elektrycznej, bieżącej wody ani kanalizacji. W Tawernie znajduje się stały posterunek GOPR.

Chatka Puchatka

Chatka Puchatka, Źródło: Wikipedia, Autor: Silar

Historia schroniska Chatka Puchatka

Uruchomienie schroniska na Połoninie Wetlińskiej spotkało się z dużymi problemami. W latach pięćdziesiątych Bieszczady nie posiadały drogi asfaltowej, co odbierało możliwość zaopatrywania obiektu w artykuły spożywcze. Dotarcie do budynku wymagało kilkunastu godzin marszu gdyż nie miało ono żadnego połączenia komunikacyjnego ze światem zewnętrznym. Niesprzyjające warunki spowodowały, że PTTK bardzo długo nie mogło znaleźć osoby na miejsce kierownika obiektu, a co za tym idzie przez około dwa lata budynek stał opuszczony. Od czasu do czasu tylko nocowali tu nieliczni w tamtym czasie w Bieszczadach turyści.

Zaniedbany i pozostawiony sam sobie budynek stopniowo ulegał zniszczeniu i dewastacji. Nocujący w nim turyści spalali drzwi, podłogi a nawet deski z sufitu aby ugotować posiłek lub się ogrzać. Drewno na opał znaleźć można było jedynie nisko w lesie, trzeba było więc zejść na dół, zebrać i wnieść z powrotem. W związku z tym mało kto zdobywał się na ten wysiłek. Jako pierwsi harcerze zgłosili gotowość zajęcia się obiektem. PTTK w Rzeszowie pomógł przy remoncie budynku, całej reszty dokonał zapał młodzieży. Jedno z pomieszczeń, w którym dziś mieści się świetlica, wyposażono w piętrowe prycze, na których jednorazowo nocować mogło 40 osób, drugie zaś stało się kącikiem kierownika schroniska.

Początkowo z budynku korzystano jedynie w sezonie letnim, jesienią był zabezpieczany poprzez zabijanie okiennic i drzwi. I w taki sposób czekał na kolejny sezon. Nazywano go „Chatką Puchatka” a następnie „Republiką Wetlińską”. Po harcerzach opiekę nad schroniskiem przejęli studenci. Wodę i opał donoszono tak samo jak dziś na plecach z dalekiego źródła. W podobny sposób dostarczano żywność. Do dnia dzisiejszego jest to jeden z najtrudniejszych do prowadzenia obiektów w Bieszczadach.

Oferta turystyczna w schronisku

Gdy w pobliżu schroniska wybudowano asfaltową drogę tzw. „obwodnicę bieszczadzką”, zaczęło się w nim robić ciaśniej, ponieważ coraz częściej odwiedzały go hałaśliwe wycieczki autokarowe i już trudno było tu znaleźć ciszę i nocleg. Z czasem dokonano większego remontu - naprawiono dach i ocieplono ściany oraz dokonano zmian wewnątrz - przerobiono strych i urządzono tam dwa pokoje noclegowe, starą salę noclegową zamieniono na świetlicę i wygospodarowano pomieszczenie dla stacji GOPR. 1 czerwca 1967 roku budynek został oddany pod dzierżawę oraz została wprowadzona obsługa turystycznych wczasów wędrownych w Bieszczadach. Od tego czasu schronisko jest czynne bez przerwy przez cały rok.

Chatka Puchatka 2

Chatka Puchatka, Źródło: Wikipedia, Autor: Pitert

Oferta obiektu obejmuje 20 miejsc noclegowych w dwóch salach zbiorowych. Cena noclegu to 16 zł. Należy mieć własny śpiwór. Do dyspozycji turystów jest także świetlica i bufet - gorące dania, słodycze, zimne napoje, kawa, herbata - (wrzątek płatny 1 zł). Toaleta znajduje się na zewnątrz (zimą nocującym udostępnia się toaletę w budynku). Mycie i kąpiel przy źródełku. Schronisko Chatka Puchatka chętnie przyjmuje turystów przez cały rok. Zapewniając o miłej atmosferze, kusząc przepięknymi widokami i zapierającymi dech w piersiach wschodami i zachodami słońca. To miejsce, które naprawdę warto odwiedzić.