Polskie Góry background

Tereny Parku Krajobrazowego

Cały obszar Beskidu Śląskiego znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego obejmującego zarówno pasmo Czantorii jak i Baraniej Góry. Powierzchnia samego parku, założonego w 1998 roku obejmuje 385 km2 a wraz z otuliną ponad 600 km2. Na terenie parku utworzono też kilka rezerwatów przyrody, celem lepszej ochrony zespołów leśnych i zbiorów unikalnych roślin. Warto dodać, że tutaj znajdują się źródła Białej i Czarnej Wisły - potokom, które dają początek Wiśle.

U źródeł Wisły

U źródeł Wisły (fot. Trybus, CC BY-SA 3.0)

Pierwotnie praktycznie całą powierzchnię Beskidów Śląskich porastały lasy. Dogodne warunki osadnictwa (doliny rzek), jego ślady możemy znaleźć już z XIV wieku, sprawiły jednak, że powstało tutaj kilka sporych ośrodków miejskich. To w połączeniu z dość późnym utworzeniem parku sprawiło, że do wysokości 500 m n.p.m. praktycznie nie ma lasów. Pozostało niewiele lasów łęgowych i gradowych, pozostałe tereny zajmują pola uprawne. Wyższe partie porastają głównie lasy świerkowe w tym świerk istebniański, cechujący się dobrą odpornością.

Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego

Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego (fot. Zuzanna Stadnik, CC BY 3.0)

Zagrożenia dla przyrody

Niestety współistnienie ośrodków miejskich, rolnictwa i turystyki z przyrodą działa na niekorzyść tej drugiej. Wymienia się trzy główne zagrożenia dla przyrody na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego:

  • zanieczyszczenie powietrza wynikające głównie z bliskości terenów miejskich i emisji tlenków siarki (SO2). Zanieczyszczenia zwiększają podatność lasów na działanie pasożytów i szkodników. Właściwie cały drzewostan jest zagrożony po obszary w stanie krytycznym.
  • zagrożenie ekosystemów wynikające z rolnictwa i ingerencji w strukturę rzek i terenu. Głównie wymienia się tutaj nowoczesne systemy ochrony roślin i wypas bydła oraz rozbudowę terenów miejskich.
  • ostatni to turystyka i narciarstwo, choć bardziej przygotowywanie i dostosowywanie krajobrazu pod potrzeby turystów. Przykładem jest tutaj masyw Skrzyczne, najbardziej zniszczony obszar w Beskidzie Śląskim, który został intensywnie zagospodarowany pod trasy narciarskie.
Widok na Skrzyczne

Widok na Skrzyczne (fot. Janusz Dorożyński, Public Domain)

Park Krajobrazowy nie daje takiej ochrony jak Narodowy, ale trudno się też dziwić, że w miejscu gdzie mieszka tak dużo ludzi, nie można tak mocno ograniczyć działalności człowieka. Dobrym pomysłem jest tworzenie, wcześniej wspomnianych rezerwatów w miejscach (obecnie zajmują one 1% ogólnej powierzchni), gdzie występują unikalne przykłady fauny i flory. Pozwala to zachować te tereny w miarę nietknięte ludzką działalnością jednocześnie pozostawiając pozostałe do wykorzystania turystycznego.

Warto się jednak zastanowić w jaki sposób chronić te tereny. Lasy dają ochronę wielu gatunkom zwierząt, w tym górskim ptakom z gatunków subalpejskich oraz rybom żyjącym w górskich potokach. Wartości krajobrazowe tego miejsca doceniane są przez wielu turystów, którzy wędrują po szlakach przecinających te góry. Warto to zachować niezależnie od przepisów, które nie chronią tego miejsca w sposób wystarczający.

Polecane strony