Polskie Góry background

Wielki i Mały Śnieżny Kocioł

Jedną z najbardziej malowniczych atrakcji turystycznych w Karkonoszach są Śnieżne Kotły, znajdujące się pomiędzy Łabskim Szczytem a Wielkim Szyszakiem. Kotły są pozostałością po lodowcu, który zakończyło formowanie tych rejonów blisko 12 tys. lat temu. Całość stanowi rezerwat przyrody mieszczący się na terenie Karkonoskiego Parku Krajobrazowego. Śnieżne Kotły są jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Karkonoszach, oprócz niesamowitego wrażenia jakie robią te formacje górskie, stanowią one też świetny punkt widokowy na Karkonosze i Góry Izerskie.

Śnieżne Kotły w Karkonoszach

Śnieżne Kotły (fot. Semper, Wikipedia)

Karkonoskie Kotły

Górna krawędź Wielkiego Kotła znajduje się na wysokości 1490 m n.p.m. i ma długość około 800 m a szerokość 600 m. Mieści się na niej kilka punktów widokowych, skałki Czarcia Ambona oraz stacja przekaźnikowa TV. Ściany wznoszą się praktycznie pionowo na wysokość 150 m a jego głębokość to blisko 250 m. W dole znajdują się trzy jeziorka polodowcowe zwane Śnieżnymi Stawkami. Mały Kocioł mimo mniejszej wielkości (długość 550 m i szerokość 400 m) jest głębszy (300 m). Jego ściany wznoszą się pionowo na blisko 200 m.

Śnieżne Kotły zimą

Śnieżne Kotły zimą (fot. Jojo, Public Domain)

Do kotłów prowadzi szlak ze Szklarskiej Poręby przez Łabski Szczyt. Po drodze znajduje się schronisko pod Łabskim Szczytem. Najpiękniejsze widoki kotły oferują w okresie zimowym, choć wtedy jest tutaj najbardziej niebezpiecznie. Na krawędziach tworzą się nawisy śnieżne, które czasem osuwają się tworząc lawiny. W okresie zimowym zamknięty jest też zielony szlak (bardzo trudny też w okresie letnim) prowadzący od schroniska tzn. droga nad reglami.

Wspinaczka ścianami kotłów

Ściany obu kotłów przecinają liczne żleby, którymi często spływa woda z górnych części. Zimą grożą tutaj lawiny a latem do niebezpieczeństw zaliczyć można częste oberwania fragmentów skał. Mimo mało sprzyjających warunków, ściany są chętnie wykorzystywane jako miejsce do wspinaczki. Pierwsze wejścia datowane są na początki XX wieku.

Historia polskich wejść rozpoczyna się w 1955 roku, kiedy Jerzy Kolankowski i Zygmunt Piotrowski odkryli ich walory. Ponowna moda na wspinanie się po ścianach śnieżnych kotłów przyszła pod koniec lat 70-tych, wytyczono nowe trasy i dokonano pierwszych przejść zimowych. Kolejna grupa wspinaczy z Klubu Wysokogórskiego ze Szklarskiej Poręby wspinała się w latach 90-tych. Przewspinano stare trasy i starano się wytyczyć nowe starając się przywrócić kotły do celów wspinaczkowych.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z obowiązującymi przepisami Karkonoskiego Parku Narodowego wspinanie w Śnieżnych Kotłach jest zabronione.

Polecane strony